Početak školske godine u Srbiji često otvara rasprave o troškovima obrazovanja, a jedno od pitanja koje se redovno postavlja jeste i đački dinar. Ministarstvo prosvete ističe da njegova uplata nije obavezna, ali roditelji u pojedinim školama imaju utisak da se od njih ipak očekuje da izdvoje novac.
Termin „đački dinar“ ne pominje se izričito u zakonima koji uređuju obrazovni sistem. Pravni okvir za prikupljanje ovih sredstava povezuje se sa opštim odredbama Zakona o osnovama sistema obrazovanja i vaspitanja koje se odnose na sopstvene prihode ustanova i nadležnosti saveta roditelja. Savet roditelja postoji u svakoj obrazovnoj ustanovi, osim u školama za obrazovanje odraslih, piše portal „Zelena učionica“.
Sredstva koja se prikupljaju na ovaj način mogu se koristiti za različite potrebe škole. Spisak troškova često je znatno širi nego što bi se moglo zaključiti iz samog naziva. Novac se, između ostalog, izdvaja za privatno obezbeđenje, papir za kopiranje, tonere, troškove odlaska učenika na takmičenja, članarinu za Crveni krst i nastavna sredstva.
U pojedinim školama ovim novcem kupuju se pokloni za najbolje učenike, održava informatička oprema ili nabavljaju sredstva za higijenu, naročito kada budžetska sredstva kasne.
Iznosi koje roditelji izdvajaju razlikuju se od škole do škole. Prema podacima koje navodi „Zelena učionica“, u pojedinim osnovnim školama reč je o simboličnih 200 dinara godišnje, dok u nekim umetničkim školama iznos može dostići i 10.000 dinara.
Iako škole imaju različite potrebe, važno je da roditelji budu jasno obavešteni o tome za šta se novac prikuplja i kako se troši. Dobrovoljna uplata ne bi smela da bude predstavljena kao obaveza, niti bi učenici koji ne uplate novac smeli zbog toga da budu stavljeni u nepovoljniji položaj.
